paulien vervoorn zenuwachtig zelfvertrouwen

Preek vanuit Godsvertrouwen

Als voorganger moet je waken voor hoogmoed. Hoogmoed is een valkuil die je krachtdadigheid en je pastoraat schade kunnen toebrengen. Maar je hebt wel zelfvertrouwen nodig om Gods Woord vrijmoedig te verkondigen. Er is een spanningsveld tussen zelfvertrouwen en hoogmoed.

 

Door Lane Sebring

Vertaald door Henk van ter Meij

 

De meeste mensen zullen zeggen dat vertrouwen in je eigen capaciteiten over het algemeen een goede zaak is, maar dat hoogmoed schadelijk is. We weten dat de Schrift ernstig waarschuwt tegen hoogmoed. Het is mogelijk zelfvertrouwen te hebben zonder hoogmoedig te zijn, maar vaak is de scheidslijn tussen zelfvertrouwen en hoogmoed wel smal.

 

Nauw verbonden met hoogmoed en zelfvertrouwen is angst. Angst kan enorm belemmerend zijn. De meeste mensen worden heen en weer geslingerd tussen hoogmoed en angst. De ene keer zijn we hoogmoedig over onze prestaties en zoeken de aandacht van anderen, zodat zij zien hoe geweldig wij zijn. De andere keer zijn we onzeker over onze capaciteiten en angstig voor wat anderen over ons denken. We vinden zelfvertrouwen prettig, omdat het voor ons de gulden middenweg is, maar het is lastig van die gulden middenweg onze levensstijl te maken.

 

Ik hield mijn eerste preek toen ik zeventien was. De mensen prezen me, vanwege mijn diepe inzichten en mijn manier van communiceren. Maar deze inzichten waren niet van mezelf, ik had de inhoud van de preek gestolen. Ik wilde indruk maken en ik besefte toen niet dat ik plagiaat pleegde.

 

Ik was indertijd erg onzeker over mijn eigen capaciteiten. Ik dacht dat mensen een zelfgemaakte preek maar niets zouden vinden. Ik dacht dat zo’n preek nooit zeggingskracht zou kunnen hebben. Het was niet mijn voornaamste doel door God gebruikt te worden om door de Woordverkondiging mensenlevens te veranderen. Ik had toen alleen maar waardering en bevestiging nodig.

 

Mijn drijfveer was angst. Als ik de ménsen niet versteld zou doen staan, zouden ze míj niet zien staan. Angst heeft voor iedereen een andere gedaante. Sommige vormen van angst zorgen ervoor, dat je bepaalde Bijbelse onderwerpen gaat mijden, omdat je bang bent hoe anderen erop zullen reageren.

 

In mijn angst worstelde ik ook met hoogmoed. Kijk eens, wat ik heb gepresteerd! Ze vonden het geweldig! Deze beide uitersten zorgden ervoor dat ik me onzeker voelde en niet veel zelfvertrouwen had. Door mijn angst deed ik alsof en mijn hoogmoed was gebaseerd op andermans werk. Dan sta je als voorganger erg alleen. Kortom, we worden gewoonlijk heen en weer geslingerd tussen hoogmoed en angst.

 

Hoe kunnen we stoppen met preken vanuit hoogmoed en angst?

 

Als hoogmoed en angst de uiteinden van het spectrum zijn en als zelfvertrouwen zich ergens in het midden bevindt, betekent dit dan dat je voor de helft hoogmoedig moet zijn en voor de helft angstig? Zelfvertrouwen moet toch positiever zijn?

 

Ik hoorde Ed Young, een voorganger in Texas, over dit onderwerp spreken in een toespraak voor voorgangers. Hij sprak over hoogmoed en angst en stelde dat de meeste van zijn toehoorders zich aan een van de beide uiteinden van het spectrum bevinden. Maar in plaats van zelfvertrouwen als de gulden middenweg te zien verving hij zelfvertrouwen in Godsvertrouwen. Godsvertrouwen is iets anders dan zelfvertrouwen.

 

Zelfvertrouwen is afhankelijk van het ego. Ik moet er zeker van zijn, dat ik zelfvertrouwen heb in wat ik probeer te doen. Maar Godsvertrouwen geeft aan dat mijn opdracht van God komt, dat mijn capaciteiten en gaven van God komen. Als ik Godsvertrouwen heb, heb ik een helder beeld van wat God mij heeft opgedragen. Ik begrijp dan dat het er niet om gaat of ík angstig of hoogmoedig ben, of dat ik zelfvertrouwen heb. Het draait allemaal om God en de opdracht die Hij me heeft gegeven. Als God me heeft geroepen, heeft Hij me ook toegerust.

 

Godsvertrouwen wil God alle eer geven. Een mens met Godsvertrouwen is niet bang wat anderen vinden of hoogmoedig over zijn prestaties. Alles is tot meerdere glorie van God. Ook preken.

 

Ik werk er hard aan een zo doelgericht mogelijke spreker te zijn. Maar ik weet zeker: God verandert levens, niet ik. Gods Woord herschept gedachten, niet mijn woorden. Gods Geest beweegt harten, niet mijn overtuigingskracht. Dit is Godsvertrouwen.

 

Ik wil Godsvertrouwen hebben. Niet hoogmoedig zijn vanwege mijn capaciteiten, ook niet angstig om wat anderen zeggen of doen, maar vertrouwen op Hem.

 

Dit is een vorm van inkeer. Een andere manier van denken. Het meeste van wat ik heb geschreven, is gericht op het helpen van sprekers om beter te communiceren door obstakels weg te nemen die effectieve communicatie in de weg staan. Aan het slechten van veel van deze obstakels kan worden gewerkt door te sleutelen aan benadering en aan techniek. Maar hoogmoed en angst hebben met ons hart te maken en kunnen dus niet worden overwonnen door hoeveel coaching of training dan ook. Het is nodig dat je, telkens wanneer je preekt, Christus laat heersen over jouw geest.

 

Dus probeer elke keer dat je preekt, voordat je het podium op gaat, dit gebed te bidden: HEER, geef me een heilig Godsvertrouwen vandaag. Geef me vrijmoedigheid en vertrouwen, niet in mezelf, maar in u.

 

Neig jij naar hoogmoed of angst? Waarom is dat? Hoe ziet Godsvertrouwen er in jouw leven uit?

 

Tip: Lees ook hoofdstuk 22 (Reduceer je stress) in mijn boek Geloofwaardig spreken

 

Photo by Ben White on Unsplash

 

mm
Paulien Vervoorn
paulien@geloofwaardigspreken.nl

Spreker, trainer en eigenaar van Geloofwaardig Spreken: trainingen voor een kerk met impact.

Nog geen reacties

Plaats een reactie

Wil jij steengoed preken?

Laat je gegevens achter. Je ontvangt dan binnen tien minuten de checklist in je mailbox. De komende dagen ontvang je als extraatje een blog en een video die je helpen om een steengoede preek te maken.

Ik ben uiteraard zuinig op je gegevens en deel ze niet met anderen. Beloofd.